poniedziałek, 27 kwietnia 2015

„ Opowieści rodu Otori - Księga I - Po słowiczej podłodze” - Lian Hearn

Czasami los sprawia, że znajdujemy się w nieodpowiednim miejscu, o nieodpowiednim czasie. Czytając tą powieść miałam raczej wrażenie, iż przeznaczenie bardzo dobrze wie co robi, a jedynie nasze decyzje mogą minimalnie zmienić kierunek ścieżki życia.






Tytuł oryginału: Across the Nightingale Floor
Tłumaczenie: Barbara Kopeć - Umiastowska
Wydawnictwo: W.A.B.
Rok wydania: 2005


Ilość stron: 364









Epoka feudalizmu. Odczuwalne porównania do japońskich zwyczajów i tradycji. W wiosce Mino na wschodzie rodzi się Tomasu. Wychowywany przez matkę i ojczyma jest mocno związany z rodzicami oraz młodszymi siostrzyczkami. Pewnego dnia zaszywa się daleko w górach i nie wraca na wyznaczoną porę do domu. W wiosce zaległa cisza, gdzieniegdzie słychać ujadanie psów. Wszędzie smród, a ziemia litrami pochłania ludzką krew. Najeźdźcy odnajdują również i jego. Los sprawia, iż atakuje go sam Ida Sadamu – potężny, lecz okrutny przywódca z klanu Tohan, rządzący wschodnią częścią Krainy. Chłopak popełnia (a może jednak nie?) karygodny czyn, ponieważ zrzuca wodza z grzbietu konia. Tomasu wykorzystuje nieznane mu dotąd umiejętności. Umyka, biegnie w las, by uciec Iidzie. Za drzewa łapie go inny mężczyzna. Obdartus z mieczem u boku ratujący mu życie. Od tej chwili chłopak należy do niego.

Takeo to piętnastoletni chłopak, który musząc uciekać przed zemstą Idy Sadamu, staje się członkiem klanu i przybranym synem Shigeru Otori. Uczy się walczyć mieczem, strzelać z łuku oraz jazdy konnej, nie zapominając o pisaniu oraz czytaniu. Odkrywa w sobie dar kopiowania stając się artystą. Tak skromny i fajtłapowaty młodzieniec raczej jest wyśmiewany przez stryjów Shireu, niż brany na poważnie. Lecz tak naprawdę tylko nieliczni wiedzą kim jest i jaki jest.

Kaede Shirakawa to młoda dziewczyna, która została oddana jako zakładniczka Panu Noguchi. Od siódmego roku życia traktowana jest jak służka. Nikt nie dba o jej wykształcenie – ma jedynie chodzić na posyłki. Niestety z roku na rok dorośleje, a ciało przyciąga uwagę żołnierzy. Pewnego razu jeden ośmiela się do niej zbliżyć przypłacając życiem. Od teraz staje się dłużniczką Arai'ego. Lecz los dziewczyny poprawia się. Zostaje zaproponowane jej małżeństwo. Niestety te zmiany to tylko przykrywka do brutalnego planu Idy Sdamu.


Powieść ta zauroczyła mnie od pierwszych stron. Język jest przecudny, a tłumaczenie tak genialnie odwzorowuje oryginał, że tylko czytać i brać się za kolejną część. Jestem zakochana w powieściach z rodu Otori i sądzę, że każdy kto lubi takie klimaty, będzie odczuwać podobnie. Wojna Trzech Krain: Zachodniej, gdzie panuje ród Seishu, Środkowa należąca do klanu Otori oraz Wschodnia będąca własnością Tohan. Wojna wywołana przez Idę Sadamu, który po wygranej sieje zamęt. Do tego miłość rodząca się pomiędzy młodymi jest zaskakująca, porażająca i bardzo niewinna. Jest to świat gdzie rządzą mężczyźni, a kobiety są jedynie pionkami w ich grze o władzę. Na dokładkę wspomnę o Pleminiu – niebezpiecznej organizacji, która potrafi wykorzystać każdą okazję, aby zarobić. Są mistrzami intryg i kamuflażu. Niczym ninja (chociaż nimi nie są) pod osłoną nocy podkradają się, dokonują mordu i po cichutku wracają do siebie, jakby nic się nie stało.

Na uwagę zasługuje kreacja postaci. Są dopracowane w każdym calu. Bohaterzy różnią się od siebie charakterem, umiejętnościami oraz słabościami. Chociaż żyją w tym samym świecie ich role, zadania i możliwości są różne. Nie znajdzie się nudy, szarych, bezwyrazowych postaci doprowadzających do nużenia. Ponadto tytułową słowiczą podłogą, są deski ułożone w taki sposób, aby wydawały dźwięki ćwierkania słowika za każdym dotknięciem stopy. I chociaż wydaje się, że sam wynalazek jest tu zbędny, tak naprawdę jest kluczem do sukcesu. Jakiego? A to już trzeba samemu przeczytać.

  
Kilka cytatów:

Matczynie:
„Lecz kiedy wracałem, ubłocony po zjechaniu na tyłku ze zbocza, posiniaczony w bójce, a raz nawet z nosem zakrwawionym od ciosu kamieniem, witał mnie ogień, zapach zupy i mocne ramiona matki, która bynajmniej nie chciała mnie rozszarpać, tylko przytrzymać, otrzeć mi twarz i przygładzić włosy, podczas gdy ja wiłem się jak piskorz, aby się wyrwać z jej objęć. (…) Szeptała mi do ucha błogosławieństwo Ukrytych, ojczym zrzędził półgłosem, że mnie rozpieszcza, a przyrodnie siostrzyczki skakały wokół nas, domagając się swojej porcji czułości.”

Zabójczo:
„ Jednym zręcznym ruchem zwolnił uścisk i stanął przede mną. Po raz drugi w życiu usłyszałem syk obudzonego miecza. Człowiek – wilk dobył noża, pozostali unieśli kije. Nieznajomy oburącz uniósł ostrze, przemknął pod uniesionym kijem, mimochodem skrócił jego właściciela o głowę, po czym obrócił się w stronę człowieka – wilka i odciął mu prawą rękę, nadal trzymając nóż.”

Lekceważąco:
„Przeszedł koło Kaede, która jednak nie odważyła się podnieść głowy.
- I wezwij Araiego! - zawołał pan Noguchi, jakby dopiero teraz wpadł na ten pomysł.
Teraz przemówi do mnie ,pomyślała Kaede, lecz władca nie nie powiedział, więc nadal trwała w bezruchu.
Mijały minuty. Wreszcie usłyszała męskie kroki, po czym ujrzała, że Arai klęka obok, kornie chyląc kark w ukłonie. Pan Noguchi z nim także się nie przywitał, zamiast tego klasnął i do sali szybkim krokiem weszło kilku ludzi.”

Doradczo:
„ - Nie wolno Ci się modlić – rzekł pan Otori z ustami pełnymi ryżu i kiszonych warzyw. - Nawet kiedy będziesz sam. Jeśli chcesz przeżyć, musisz na zawsze zapomnieć o tej części swego życia. - Przełknął i nabrał kolejną porcję. - Lepiej umrzeć za coś ważniejszego. (…) Jedz – powiedział pan Otori tonem niepozbawionym życzliwości. - Nie chcę cię dźwigać przez cała drogę do Hagi.”

Tradycyjnie:
„Służąca wróciła, niosąc tacę, czajnik i miseczkę. Widziałem wyraźnie owe naczynia, gdyż postawiła je na macie, na poziomie moich oczu; w ich polewie utrwaliła się zieleń lasu i błękit nieba. (…) Ubiła herbatę na zieloną pianę i podała miseczkę panu Otori. Ujął ją oburącz, trzykrotnie obrócił, a wypiwszy, otarł kciukiem krawędź, po czym z ukłonem zwrócił miseczkę. Pani Maruyama napełniła ją ponownie i podała mnie. Starannie naśladując czynności mego pana, uniosłem naczynie do ust i pociągnąłem łyk pienistego napoju.”

Złowrogo:
„ Nie chciałem spędzić nocy w tym pustym polu. Bałem się dziesięciu tysięcy duchów, przerażały mnei upiory i widma, zamieszkujące okoliczny las. Pomruk strumienia brzmiał w moich uszach jak głos wodnika, szczekanie lisa czy pohukiwanie sowy sprawiało, że budziłem się z łomoczącym sercem. W pewnej chwili zadrżała ziemia; od lekkiego wstrząsu zaszeleściły drzewa, gdzieś w oddali osunęły się kamienie. Wydawało mi się, że słyszę głosy umarłych, domagających się zemsty (…).”

Cytaty pochodzą z: L.Hearn, Po słowiczej podłodze, Wydawnictwo W.A.B., 2005 r.



Podsumowując: Jest to wspaniała opowieść osadzona w świecie japońskich tradycji i kultury. Świat, który pochłania w całości. Bohaterzy jakich na próżno szukać w innych książkach. „Po słowiczej podłodze” to powieść warta uwagi każdego książkoholika!

23 komentarze:

  1. Saga rodu Otori jest wspaniała, czarująca mogę powiedzieć o niej same ochy i achy. Natknęłam się na nią zupełnie przypadkowo w miejskiej bibliotece, moją uwagę przykuł kolor okładki, wyróżniający się na tle innych. Nie przeczytałam chyba czwartego tomu, już sama nie pamiętam. Książka wspaniała!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cyztalam 4 rom ale mi sie nie podobal. Zakupilam tylko trylogie i piaty tom. Poza tym nawet nie moglam nigdzie juz kupic 4. Dla mnie ta Saga jest cudowna. Wspaniala. Czarujaca i tak samo moglamym achowac i ochowac :D

      Usuń
  2. Wow, narobiłaś mi strasznej chętki, ale na mojej półce czeka tyle książek, że teraz nic nie dam rady dokupić :/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. to lec do bibliotek :) Znajdz wolna chwile i zaczytaj sie!

      Usuń
  3. Ja kiedyś robiłam podejście do tej książki, ale... nie zachwyciła mnie i nie doczytałam do końca.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. a bywa i tak. Zalezy kto co lubi. Mnie te klimaty pociagaja wiec i sama fabula byla dla mnei abrdzo interesuajca :) Moze inna ksiazki sie Tobie spodoba!

      Usuń
  4. Gdzie Ty znajdujesz z te wszystkie książki :D???
    Ps. Nie, nie można kupić w rossmanie ;D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. akurat ta polecila mi Pani bibliotekarka - zawsze jak cos dostaną zwiazanego z Azja a zwlaszcza Japonia od razu jestem pierwsza w kolejce :D ah szkoda ze nie da sie kupic

      Usuń
    2. da się kupić na allegro;P

      Usuń
  5. Polecę tę sagę mojemu kuzynowi, to zdecydowanie jego klimaty.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ooo wspaniale!!! Bardzo sie ciesze :)

      Usuń
  6. Nie lubię japońskich klimatów, wiec nawet Twój zachwyt mnie nie przekonuje :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hahaha no tak, na to nic nie poradze. Za to bedą inne klimaty wiec nic straconego ;)

      Usuń
  7. Koniecznie muszę przeczytać! Fabuła mocno mnie zaintrygowała, japońska kultura jest taka tajemnicza i niedostępna. Do tego to fantastycznie, że tłumaczenie oddaje piękno języka oryginalnego - muszę przeczytać!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ah uwielbiam kulture japonska!!! Trudno jest cokolwiek odszukac w bibliotece na jej temat, aj ak juz znajduej na uczelni to po angielsku. Moze to nie jest rpzerazajace, ale jednak dodatkowa trudnosc. Bardzo bardzo zachecam do tej lektury!!

      Usuń
  8. Mimo tak pozytywnej recenzji ja jednak nie jestem przekonana do tej książki. :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Niestety nie moje gusta, więc tym razem się wstrzymam. Polecę zaś mojej koleżance - z pewnością będzie zadowolona! :D

    Przy okazji zapraszamy na konkurs (mam nadzieję, że nie zostanie uznane to za coś złego :P )
    http://books-culture.blogspot.com/2015/04/zgarnij-szepty-o-wschodzie-ksiezyca.html

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ano bywa i tak. Za to fajnie ze dasz znac kolezance :) Ten raz wybacze :D

      Usuń
  10. No właśnie mnie ta książka wcale nie wciągnęła od pierwszych stron. Co innego - Twoja recenzja. Może dlatego jednak powrócę do lektury, chociaż raczej nieprędko - obowiązki i obowiązki! ;C

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. a to bywa. Kazdy lubi to co lubie ;] Mnie bardzo wciagnelo i nie moglam przestac! Mil oze chcesz wrocic ale czy warto sie meczyc? :)

      Usuń
  11. Mam czwartą część tej serii, od lat stoi u mnie na półce, niestety nie ruszona, zupełnie nie mój klimat, niestety nie wiem, co mogłabym z nią zrobić :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ooo a mi wlasnie brakuje 4 czesc <3

      Usuń

Witaj przybyszu! Skoro już tutaj dotarłeś będę rada, jeśli pozostawisz po sobie ślad. Dziękuję za przeczytanie kawałka mej książkowej rzeczywistości. Mam nadzieję, że los ponownie kiedyś Cię tu przyśle. Za każdy komentarz serdecznie dziękuję. Na pewno się odwdzięczę!