Wielki Gatsby – F. Scott Fitzgerald – opowieść graficzna

 

„Gdy przyjdzie Ci do głowy kogoś skrytykować (…)

 pamiętaj, że nie wszyscy ludzie na świece mieli w życiu tak łatwo jak Ty.”

West Egg, początek dwudziestego wieku. Nick rozpoczyna kolejną życiową przygodę na wschodzie kraju. Zamieszkuje obok rezydencji bogacza. Pomiędzy licznymi drzewami stanowi spokojny zakątek po tej części wybrzeża. Poszukując nowych wrażeń odkrywa kim jest ów jego słynny sąsiad. Poznaje jego marzenia, pragnienia i przeszłość. Staje się słuchaczem dla kuzynki i sąsiada. Powiernikiem ich tajemniczej miłości. Czy ta historia ma szanse na szczęśliwe zakończenie?

Wielki Gatsby to powieść z 1925 roku. Czasu, gdy ludzie budzili się z odrętwienia. Chcieli ulżyć sobie po kilku latach ciężkiej pracy na froncie. To czas zabaw trwających do wczesnego ranka. Rozbitych szklanek po drogiej whisky. Rozlanych litrów szampana po kamiennej podłodze. Również moment rozbudowywania się miast. Tworzenia nowych budynku, miejsc pracy i mieszkań na światową skalę. Czy jest tu miejsce na dawne uczucie?

Nick to przykład narratora wszystkowiedzącego. Posiada informacje z pierwszej ręki od trzech najważniejszych postaci. Jest czujnym obserwatorem i słuchaczem. Dostrzega to, co dla innych jest ukryte. Łączy fakty i rozwiązuje wieloetniczne tajemnice. Jednocześnie zostaje wplątany w intrygę Gatsby’ego. Jego kręgosłup moralny oraz wrażliwość kłócą się i niechętnie biorą udział w tej rozgrywce. Aczkolwiek jako człowiek uczciwy i lojalny pozostaje u boku kuzynki i sąsiada. Tak oto Czytelnik poznaje prawdziwe losy człowieka żyjącego w wielkim, pustym budynku, gdzieś na wschodnim wybrzeżu Ameryki.

Kim jest Gatsby? 

Dlaczego otrzymał tytuł Wielkiego? 

O czym jest ta historia? 

Kto jest w niej najważniejszy?

Powieść graficzna została ujęta w kontrastujących kolorach. Szorstka kreska, plastikowi ludzie podobni do lalek. Połączenie szarości i zgniłej zieleni z pomarańczą i żółcią buduje atmosferę życia, przy jednoczesnym zachowaniu tajemniczości. W dzień króluje biel i żółć – życie, radość, niewinność. W nocy wśród pomarańczowych i czerwonych świateł przewija się sporo ciemnych barw – intrygi, kłamstwa, maski. Twórcy tejże powieści postarali się oddać emocje w jak największych szczegółach. Wystarczy przyjrzeć się bibliotece Gatsby’ego. Brąz nadaje powagi, mądrości i starości. Mężczyzna w białym stroju i z zaróżowionymi policzkami stanowi kontrast, który może zostać odczytany na wiele sposobów. Jak Ty odbierasz te ilustracje?

Podsumowując: Powieść graficzna pozwala Czytelnikowi podczas czytania na pobudzenie wyobraźni. Wypracowania własnego obrazu świata, gdzie Gatsby jest Wielki. Kolorami nadaje emocji. Uczucia zaczynają kształtować się według tego, co Czytelnik wyniesie z lektury. Może to być niepokój. Irytacja z marnotrawstwa bogactwa. Radość na widok gości pijących drogie trunki. Powiew chłodu dochodzący z basenu. Wielki Gatsby w postaci powieści graficznej, to tytuł o którym sami musicie zadecydować, czy jest warty Waszej uwagi. Dowiecie się, gdy rozpoczniecie z nim przygodę. To jak, chętni na powrót do Ameryki w blasku świateł?

Cytat pochodzi z: F.S. Fitzgerald, Wielki Gatsby, Wydawnictwo Jaguar 2021, s. 2

Tytuł oryginału: The Great Gatsby

Tłumaczenie: Natalia Mętrak-Ruda

Ilustracje: Aya Morton

Adaptacja: Fred Fordham

Wydawnictwo: Jaguar

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 200

Mała księżniczka - Frances Hodgson Burnett

Czy jako dziewczynki marzyłyście, aby być księżniczką? Zaplatałyście warkocze lub wpinałyście we włosy długie, lekkie chusty? Ubierałyście mamine sukienki za duże na was udając, że to najpiękniejsze ubranie dla następczyni tronu? Kłaniałyście się lalkom i pluszakom, prostowałyście paluszek pijąc herbatę (owocową, granulowaną na słodko!) oraz dokonywałyście szlachetnych czynów? Robiłam tak przez jakiś czas, lecz wtedy nie miałam bladego pojęcia, jak to jest być prawdziwą księżniczką!

Chłopcy Jo – L. M. Alcott

„(…) swoim mistrzem czynią doświadczenie, a podręcznikiem życie.” 

Pożegnania nadszedł czas. Wychowankowie Jo są już młodzieńcami kroczącymi własnymi ścieżkami. Wybierają to, co uznają dla siebie najlepsze. Pamiętają o naukach zacnych nauczycieli. Wiedzą, że zawsze mają gdzie wrócić. Rob, Ted, Tom, Nat, Emil, Demi i Dan, mimo różnić w charakterze – są braćmi posiadającymi dom u stóp Pani Jo. Po dziesięciu latach wytrwałej pracy Czytelnik powraca do Plumfield, aby zapoznać się z dalszymi losami chłopców. Jak powiodło się w ich życiu? Czy odnaleźli swoją drogę? Gdzie, po wielu latach wędrówek, zamierzają rozpocząć stateczne życie?

Dobre żony – Louisa May Alcott

„Dostałeś skarb, młodzieńcze, pamiętaj, żebyś był go godzien.” 

Tajemniczy ogród – Frances Hodgson Burnett

Wszyscy potrzebujemy czuć cel w naszym życiu. Wiedzieć jak korzystać z tego, co zostało nam dane. Poznawać to, co jeszcze przed nami. Czuć radość wypływającą prosto z naszego wnętrza. Zaspokajanie potrzeb staje się naszym chlebem powszednim. Mary Lennox doskonale potrafiła wykorzystywać swoją pozycję oraz dokazywać służącym. Dopiero gdy trafia do Misselthwaite Manor, zaczyna rozumieć ile jeszcze się musi nauczyć o życiu. Zwłaszcza, że wujek Archibald nie należy do najszczęśliwszych osób w Anglii. Dziewczynka przeżywa szok kulturowy, gdy odkrywa prawdę o życiu i śmierci. Czy jej przygoda może zakończyć się dobrze w tym jakże ponurym miejscu?

Rok 1984 – George Orwell

„Jeśli sprawią, że przestanę Cię kochać, to będzie prawdziwa zdrada.” 

Oceania. Miejsce, gdzie swobodny przepływ myśli jest zakazany. Gdzie posiadanie własnych poglądów to grzech wobec Wielkiego Brata. Jak w takim świecie odnajdzie się członek partii, który postanowił zapoznać się z własnymi myślami? Odważył się odseparować słowa Partii od własnych? Jego pytania dotyczące tego, jak wyglądał świat przed rewolucją, doprowadziły go do przebudzenia umysłu. Do włączenia światła i oświetlenia czarnej pustki zwanej kiedyś „Ja”. Czy jeden człowiek jest w stanie dokonać niemożliwego i rozpocząć życie inne niż to nakazane z góry? 

Mali mężczyźni – Louisa Mai Alcot

 

„Z początku życie wyda ci się tutaj trudnym, doznasz nie raz zniechęcenia, 

lecz jeżeli wytrwasz w pracy, będzie się stawało coraz łatwiejsze.” 

Lata mijają, a małe kobietki rozkwitają stając się kobietami. Szkoła w Plumfield prowadzona jest przez Jo Bhaer – żonę, matkę i nauczycielkę. Wraz z mężem postanowili stworzyć miejsce dla dzieci, gdzie liczy się zdobywanie wielorakich umiejętności. Chłopcy uczą się pisania, czytania i rachowania oraz rozwijają swoje zainteresowania. Potrafią bezinteresownie pomóc, znaleźć sposoby na uczciwe zdobycie pieniędzy, a jednocześnie kształtują w sobie wartości moralne aprobowane przez ich nauczycieli. Zwłaszcza w tym miejscu bywają chwile zwątpienia, pełne trosk i cierpienia. Czy ponownie odkryjemy nowy, aczkolwiek zapomniany świat dzięki Louis May Alcott? 

Zabić drozda – Harper Lee

„Na wszystko jest jakiś sposób” 

Lata 30, Maycomb w stanie Alabama. Jean Louise (Smyk) oraz jej brat Jeremy (Jem), jak co roku spędzają lato na beztroskich zabawach. Jednakże w te wakacje poznają chłopca, który przedstawia się jako Charles Baker Harris i... umie czytać. Spotkanie tej trójki dało początek nowym wydarzeniom w miejscu, gdzie kolor skóry ma znaczenie. Czy dzieci są w stanie zrozumieć konflikty na tle rasowym? Jak wytłumaczyć wszelkie uprzedzenia oraz nierówności wynikające z wieloletnich przekonań? Co można zrobić, gdy dostrzega się człowieka samotnego, a jednocześnie zamkniętego w klatce? I dlaczego zabicie drozda to haniebny czyn? 

Małe kobietki – Louisa Mai Alcott

Pani March to kobieta obdarzona czterema darami: Meg, Jo, Beth oraz Amy. Wspólnie zamieszkują Orchard House, gdzie smutek opanował nastroje dziewcząt. Nieobecność ojca jest niewyobrażalnie trudna do zniesienia, zwłaszcza gdy jest się w nastoletnim wieku. Humory, kaprysy, zawody, emocjonalne huśtawki stają się codziennością. Codziennością z którą musi poradzić sobie Pani March. W pojedynkę to utrudnione zadanie, ale wraz z wspaniałą gosposią oraz towarzyskim sąsiadom wszystko staje się możliwe. Zwłaszcza gdy ma się plan na przetrwanie najtrudniejszych rodzinnych chwil. Chwil przepełnionych bólem rozłąki z ukochanym ojcem. 

Folwark zwierzęcy – George Orwell

Czym jest powieść graficzna? Jaki ma cel? Czy jest w stanie wprowadzić czytelnika w nastrój podobny do tego, gdy czytasz tradycyjną książkę? Powaga tematyki jaka wiąże się z Folwarkiem zwierzęcym zasługuje na konkretne potraktowanie ze strony grafika. Czy te jakże trudne zadanie jest wykonalne? Jak w zaledwie kilkuset stronach przedstawić zjawisko budzące wiele emocji? Jak tego dokonać? 

Tytuł oryginału: Animal Farm 

Tłumaczenie: Małgorzata Kaczarowska 

Ilustracje: Odyr 

Wydawnictwo: Jaguar 

Rok wydania: 2020 

Liczba stron: 172 

Piąte urodziny bloga!

Spodziewałabym się wszystkiego, ale nigdy nie wyobrażałam sobie, że dotrwam tak daleko. Blog powstał z miłości do literatury, pasji do książek oraz  głodnej wyobraźni czekającej na nowe światy. Z uśmiechem patrzyłam jak książki na pólkach podwajają się, a serce rośnie i rośnie pełne radości. Bo przeczytałam. Bo podzieliłam się z innym. Bo stworzyłam coś dla siebie. Tak więc w internetowy świat poleciały inicjatywy takie jak:

W planach mam: Dobre Bo Fantastyczne i okazjonalny powrót do Poczytaj Mi (Mamo). Ponadto od jakiegoś czasu pracuję nad innym projektem, który mam zamiar wkrótce bardziej upublicznić.

Poza tym:

• odwiedziło mnie wiele osób, które zostawiły po sobie ślad 💗
• rozmawiałam z cudownych ksiażkoholikami
• zabierałam książki w magiczne miejsca
• propagowałam czytanie klasyków oraz polskich powieści
• podarowałam lokalnej Bibliotece dziesiątki książek (z własnych zbiorów oraz tych podarowanych przez Wydawnictwa) 

Jednak najbardziej na świecie jestem dumna z tego, że jestem tu Ja i Wy. Czytelnicy oraz Wydawnictwa (za którymi kryją się wspaniali ludzie). Jesteśmy razem i pokazujemy, że czytamy, bo lubimy. Nikt nas nie zmusza, a liczby w statystykach to wyłącznie cyferki bez znaczenia. 

Dziękuję wszystkim!

Wam i sobie.

Za to że jesteśmy tu już pięć lat!

Dwa bieguny – Eliza Orzeszkowa

Pierwotny tytuł prezentowanej powieści to Dzika. Zdecydowanie pasuje do treści, a zwłaszcza głównej bohaterki. Warto wiedzieć, że książka została wydana w 1893 roku. Prezentuje ze sobą znany wszystkim Pozytywizm. Czas pracy organicznej i pracy u podstaw oraz emancypacji kobiet. Podkreślam zasady tego okresu literackiego, ponieważ pozwalają zrozumieć oba tytuły. Zapraszam na podróż w czasie! 

Tytuł: Dwa bieguny 

Autor: Eliza Orzeszkowa 

Wydawnictwo: MG 

Rok wydania: 2019

Liczba stron: 245 

Co w trawie piszczy #7

Idealna okazja na grupowe zaprezentowanie nowości! Tym razem kurierzy dostarczyli trzy wielkie paczki pełne niespodzianek. W środku kartonowych przesyłek znalazły się tytuły zapewne Wam znane, lecz również tajemnicze. Rozpakowywanie tych cudności było wspaniałą zabawą! Dlatego zapraszam Was na moją książkową trawę, czyli co pojawi się w ciągu najbliższych tygodni!

Tym razem pojawi się sporo niecodziennych historii. Nadal będzie wiele fantastycznych powieści pełnych akcji, lecz również nieco spokojniejsi bohaterowie zawitają na blog. Też nieco bardziej kolorowi, ekscentryczni i z dalekich krain. Tak, ta banda dopiero da popalić!

Tak prezentuje się wielka przygoda wśród niecodziennych postaci. To zdecydowanie kobiety jako bohaterki zdobyły szczyt wieży! Nie martwcie się! Twardziele również się odnajdą! Znacie te panie? Nieco niebezpieczne, może irytujące, albo nawet dające się polubić. Na szczęście pierwsze koty (mam już) za płoty! W końcu pierwszy rok jest najtrudniejszy. Fantastyczne przygody mogą być niebezpieczne, ale za oknem niedługo pojawi się więcej burz  niż słońca. Będzie jesienne czytanko!

Jak już wspomniałam powyżej, na blogu ponownie zawitają mangi! Tym razem będzie to Noragami oraz Dragon Ball. Zgaduje, iż wiele osób zna choćby z widzenia tych japońskich przyjaciół! Bóg dresiarz i przesympatyczny Saiyanin. Przygodę czas rozpocząć! 

Na koniec prezentuję małą klasyczną perełkę, której podróż rozpoczęła się w pewnych ruinach. Hmm czyżby bohaterka próbowała podnieść to, co utracone? Jak sam tytuł wskazuje, dwa bieguny są tak odległe i tak różne... czy bohaterowie odnajdą wspólny język? Cóż, tego dowiecie się już w kolejnym poście!

Który tytuł Was zainteresował?

 Może czytaliście jedną z powyższych pozycji?

Dajcie znać w komentarzu!

Nędznicy - Victor Hugo – tom II

Długo oczekiwana kontynuacja, a jednocześnie zwieńczenie książki będącej najpopularniejszym klasykiem na świecie. Nędznicy to opowieść zawierająca w sobie ogromne pokłady talentu autora. Talentu, którego nie każdy umiałby docenić. Wynika to z wielu chociażby zależności, czy predyspozycji czytelnika. Skoro jednak powieść osiągnęła sukces w obszarze kultury, to czy może mieć jakieś wady? Zapraszam! 

Tytuł oryginału: Les Misérables 

Tłumaczenie: Przekład Biblioteki Arcydzieł Literatury 

Wydawnictwo: MG 

Seria: Tom drugi 

Liczba stron: 496 

„Nędznicy” - Victor Hugo

Od wielu lat chciałam przeczytać Nędzników, jednakże nigdy nie było mi z nimi po drodze. W końcu się udało, pomimo kilku wpadek czasowych. Pochłonięta lekturą postanowiłam nawet obejrzeć film musicalowy. Zakończyło się to podkręceniem książkoholikowych śrubek. Pochłonęłam książkę jednym kęsem. Czy klasyki można czytać tak szybko i czerpać z nich ogromną przyjemność?

Tytuł oryginału: Les Miserables

Przekład: Biblioteki Arcydzieł Literatury z 1931 r.

Wydawnictwo: MG

Rok wydania: 2018

Seria: Nędznicy – tom 1

Liczba stron: 402 

„Idiota” - Fiodor Dostojewski

Powieści klasyczne mają to do siebie, że mogą doprowadzać do czytelniczego kaca. Tylko troszkę innego rodzaju. Chociażby zmęczenie materiałem może przyjść dość szybko. Albo zapomnienie się o istnieniu czasu i spędzić nad książka stanowczo zbyt długo. Czasami trzeba włączyć myślenie na dość długo, a innym razem wyłączyć szare komórki na wiele stron. Zazwyczaj jednak, biorąc pod uwagę całość, klasyk wygrywa pod wieloma względami. Czy i tym razem tak się stało? 

Tytuł oryginału: Идіотъ 

Tłumaczenie: Helena Grotowska 

Wydawnictwo: MG 

Rok wydania: 2016 

Liczba stron: 649 

„Pies Baskerville’ów” -Sir Arthur Conan Doyle

Zaskakujące jest to, jak zaledwie jedna książka może zmienić postrzeganie rzeczywistości. Czy my naprawdę potrafimy patrzeć w taki sposób? Czy jesteśmy wstanie wnioskować na podstawie tak niewielkich dowodów? Czasami myślę, czy Ci co tworzą charaktery bohaterów wzorują się na kimś, a może po prostu tworzeni są przez wyobraźnie? Pytanie brzmi: jak to było z Sherlockiem Holmesem.?

Tytuł oryginału: The hound of Baskerville
Tłumaczenie: Nieznane
Wydawnictwo: MG
Rok wydania: 2017
Ilość stron: 178 

#2 TOP OF, czyli moi ulubieńcy: Powieści Polskich Autorów

Od początku post miał być bez numerków określających pozycję podrzędności i nadrzędności wymienionych pozycji. Później stwierdziłam: czemu nie? Po paru sekundach miałam odpowiedź: bo nie da się ich ocenić w ten sposób. Są równocenne. Czytajmy powieści naszych rodaków. Bo warto.

Zapraszam na pierwsze zestawienie

"Nie taki diabeł straszny jak go malują! "

"Gałęziste" Artura Urbanowicza jest thrillerem, który na długo pozostanie w mojej głowie. Do samego końca trzyma w napięciu, a ostatnie strony wręcz szokują. Zachowany  paranormalny klimat przez całą książkę pozwala wczuć się za każdym razem w klimat. Jestem mile zaskoczona i zauroczona. Duchy? Ludowe wierzenia? Niemożliwe wydarzenia? Bożkowie leśni? Myślicie sobie pewnie, że autor popłynął w swojej wyobraźni. Oj tak, ale za to otrzymujemy kawał dobrej powieści!

Więcej o książce

"Łowcy niewolników" Grzegorza Kochmana to powieść, która skradła mi serce. Średniowieczne klimaty zawsze były moimi ulubionymi. Oglądanie retrospekcji na kanałach telewizyjnych poświęconych historii, czy też wymyślnych kinowych filmów i seriali sprawia, że dzień jest jeszcze lepszy. Jednak gdy dochodzi do poznania tak dawnych dziejów z książką w rękach jestem pewna sukcesu. Niewolnicy, łowcy, walka o wolność i odzyskanie utraconej rodziny. Najlepsza wiadomość? To dopiero pierwszy tom trylogii piastowskiej! 

Więcej o książce.

"Intro ligare" - Ryszard Marian Mrozek. Jako dziecko zawsze chciałam wiedzieć jak to się dzieje, że wszystkie kartki tworzą coś tak pięknego jak książka. Potem przeczytałam "Atramentowe serce" i uznałam, że bycie lekarzem książek to coś, co chcę robić. Tak więc tworzyłam własne tomiska pełne rysunków i krótkich opowieści. Jednak ta powieść jest moją odpowiedzią na pytanie: jak oni to robili? Warszawa w XVI wieku była inna, spokojniejsza, ale nadal pełna życia. Książki to rarytas, umiejętność czytania Bożym darem. Tajemniczy papirus, skarb i zdolności tworzenia tego, co kochamy. Odkryj sekret bycia mistrzem w swoim fachu oraz udaj się w podróż pełną tajemniczych zagadek, gdzie poszukiwaczom złota musiał wystarczyć kij, mapa i sprawne nogi.

Więcej o książce.

"Krzyżowiec" Grzegorza Wielgusa to powrót do Średniowiecznej Europy, gdzie bezimienny krzyżowiec postanawia udać się do Jerozolimy. Czas by odpokutować swoje grzechy. Nie byłoby to nadzwyczajne gdyby nie fakt, że bohater jest jakby umarłym, który żyje by móc dotrzeć na miejsce swojego ostatniego tchnienia. Czasem zastanawiam się, czy to nie jest jakby mała podpowiedź do tego, co dzieje się z nami w czasie/przed śmiercią. Nieco fantastycznych odcinków drogi pozwala nam na przemyślenia. Jakie? Cóż każdy będzie miał swoje własne, ale na pewno bardzo interesujące.

Więcej o książce.

"Emancypantki" Bolesława Prusa są dla mnie powieścią klasyczną, którą chciałam przeczytać od bardzo dawna. Nie było mi dane obejrzenie serialu, jeszcze czarno-białego. Jednakże, każdy kto lubi kilka wątków połączonych główną bohaterką na pewno straci głowę dla tej książki. Nie jest ona prosta i łatwa, ale przyjemna, z poczuciem humoru i nutką starych lat. Dla wielu to przeszłość, starość, nic nie znaczące chwile. Dla mnie to piękno dawnej literatury Kim były Emancypantki? Co robiły? Jak w prosty sposób można je rozpoznać? To wszystko i wiele więcej znajdziecie w epickiej powieści Prusa. Uwaga! Duża dawka wyśmiewania się z osób grających na pokaz! Ta epidemia XXI wieku przybyła do nas o wiele wcześniej!

Więcej o książce

"Ekspozycja" Remigiusza Mroza jest moją pierwszą powieścią tego autora. Czytałam wiele recenzji, aż w końcu sięgnęłam i... przepadłam. Chociaż marzy mi się cały pakiet z Forstem musze nacieszyć się pięknymi z nim chwilami, sam na sam, w mojej pamięci. Niezapomnianych kilka punktów kulminacyjnych doprowadziło mnie do szewskiej pasji, gdy docierałam zaledwie do pierwszego z nich. Książka jeszcze ma daleko do końca tu takie obrót spraw. Gdy myślałam, że to koniec, co tu można jeszcze wymyślić, otrzymywałam kolejną porcję, na kolejne godziny. Morderstwo na Giewoncie. Tajemnicze zniknięcia. Ciała zabitych osób. Pod koniec miałam stracha iść ponownie w góry!

Więcej o książce.

 

"Potop" Henryka Sienkiewicza to pierwsza książka, którą czytałam z przymusu dwa razy, a za trzecim dla Własnej przyjemności. Potrzebowałam wielu miesięcy by zrozumieć jak dobra jest to powieść i jak bardzo szkoła potrafi zepsuć przyjemność z czytania. Jednak doceniłam ten majstersztyk. Teraz czytam z przyjemnością. Zapowiedziałam sobie powrót do trylogii i kiedyś to nastąpi. Co mnie w tym grubym tomisku urzekło? Szczegółowe opisy, historyczne tło, interesujący bohaterzy, ciekawe wydarzenia, Polska.

Jak widzicie przedstawiam Wam różności jakie możemy otrzymać od naszych rodaków. My też potrafimy pisać. Mamy dobre i złe chwile. O tych nieprzyjemnych zapomnijmy, a cieszmy się tymi, które są warte wspomnień.

Czytajmy

„Hrabia Monte Christo – tom 2 – Aleksander Dumas

Ciężkie miałam tygodnie, ale święta i majówka umożliwiły mi na zakończenie tej cudownej powieści. Cudownej, ponieważ jeśli kiedykolwiek zakochaliście się w wersji filmowej, wierzcie na słów, po książkowej będziecie mieć kaca przez kolejne długie dnie i noce. Dlaczego? Zapraszam do recenzji. Mam nadzieję, że po jej przeczytaniu będziecie mieć jedno postanowienie: posiadania książki na własność!

Tytuł oryginału: Le comte de Monter Christo

Tłumaczenie: Klemens Łukasiewicz

Wydawnictwo: MG

Rok wydania: 2017

Ilość stron: 622

„Podróże Guliwera” - Jonathan Swift

Od bardzo dawna chciałam przeczytać tę książkę. Ale im byłam starsza tym bardziej uważałam, że to bajeczka dla dzieci. Widząc filmy/bajki utwierdzałam się w tym przekonaniu. Jednak widząc, iż Wydawnictwo MG wydaje swoją wersję uznałam, że nadszedł czas by zmierzyć się ze stereotypem w mojej głowie.

Tytuł oryginału: Gulliver's Travels

Tłumaczenie: Anonim

Wydawnictwo: MG

Rok wydania: 2017

Ilość stron: 271